10 januari Reportage melkvee- en akkerbouwbedrijf van Jonathan De Cock: ‘2024 was een jaar met uitersten’

Onze technical advisor, Paul Ceyssens, trok naar Vlaams-Brabant, specifiek naar Wolvertem, voor een bezoek aan het familiebedrijf van de familie De Cock. Daar leiden Jonathan en Katrien met passie hun melkvee- en akkerbouwbedrijf.

Alvast bedankt dat wij deze bedrijfsreportage hier mogen maken. Stel je je bedrijf eens kort voor?

Ik ben Jonathan De Cock. Ik heb hier in Meise een melkveebedrijf met ook een tak akkerbouw. We hebben 1 melkrobot met normaal gezien een 70-tal koeien. Door het blauwtongvirus is dat iets minder geworden. Dan zitten we ook ruim in de grond om het zo te zeggen zodat we ook nog wat akkerbouwteelten erbij hebben. We hebben granen, suikerbieten, daarnaast wisselen en verhuren we grond voor aardappelen en spruiten zodat we een ruime rotatie kunnen aanhouden en toch alles wat kunnen optimaliseren.

Je hebt dus genoeg grond om ruwvoeder te telen om je eigen bedrijf van ruwvoeder te voorzien?

Ja zeker, ooit waren er de plannen en de droom om uit te breiden naar 2 melkrobots maar zoals je weet, zijn er in Vlaanderen bepaalde krachten die alle dromen aan diggelen geslagen hebben in het recente verleden. Daardoor doen we nu met 1 melkrobot verder en optimaliseren we voorlopig daarmee en we zien wel wat de toekomst brengt.

Jonathan, 2024 was een jaar van uitersten. Hoe ben jij daarmee omgegaan in je bedrijf?

Het was al in het voorjaar moeilijk om alles op tijd bemest te krijgen. Er zijn percelen gras die het hele voorjaar lang geen bemesting gezien hebben omdat de gronden niet berijdbaar waren. Bij het eerste goede weer rond 20 april hebben we het eerste deel van de eerste snedes gemaaid. Dan waren we er toch op tijd bij. De gronden waren niet ideaal maar achteraf was het nog veel slechter. We waren blij dat we ermee weg waren. Uiteindelijk, als je er vroeg bij bent, heb je tijd om ergens nog iets te corrigeren. Dat is de rode draad. “Vroeg begonnen is half gewonnen,” zeggen ze soms. De eerste mais, op de droogste percelen, hebben we rond 1 mei gezet. Maar tegen de laatste mais waren we half juni. Het was echt wel puzzelen.

Jonathan, hoe ben je omgegaan met die uitersten van zaaidata in je maisteelt?

Ik zet eigenlijk al zelden of nooit echt late rassen maar meestal eerder midden-vroege rassen. Nu hebben we toch wel meer gekozen voor vroegrijpere rassen – zeker toen we eind mei – half juni naderden.

Op droogtegevoelige gronden komt een Hydraneo-ras van pas

Stressbestendigheid en dergelijke probeer ik ook wat naar te kijken. Droogtegevoelige gronden heb ik ook. Dan komt een stressbestendige mais of een Hydraneo-ras wel van pas.

Waarop let je bij de keuze van je maisrassen?

We hebben veel gras in het rantsoen, eigenlijk evenveel gras als mais. Dus moeten we kijken dat er voldoende zetmeel inzit. Ook letten we op verteerbaarheid. Dan komen we al snel bij de Starplus-rassen uit.

Ik zie dat jullie een alternatief hebben voor strooien. Vertel je daar eens wat meer over?

Dat is de paardenmest van een collega paardenhouder die we hergebruiken. Nadat we de stallen hebben uitgemest, voeren we eerst een mooie mat, een onderlaag, van de relatief propere paardenmest die we zo kunnen recycleren. Want in de paardenhouderij moet alles perfect spic & span zijn. Wij kunnen die nog recycleren en hergebruiken. Op die manier liggen onze koeien nooit op het blote beton en hebben ze van in het begin direct een mooie matras nadat we uitgemest hebben. Zo sparen we nog wat stro uit. Dat zijn kleine puntjes waarmee we aan de kostenzijde iets doen en ondertussen proberen we extra bij te dragen aan dierencomfort. Op die manier laten we de puzzelstukken passen op ons bedrijf.

Je bent sinds kort met een melkrobot beginnen te melken. Waarom die keuze?

Anderhalf jaar geleden zijn we daarmee begonnen. Ook om de combinatie met het gezin wat leefbaarder te houden. Nu kan ik op de normale uren waarop het in het gezin druk is, als ze thuis komen van school of naar school moeten vertrekken, al gemakkelijker ook bij het gezin zijn en daar mijn steentje bijdragen.

En viel de omschakeling mee?

Ja, dat viel heel goed mee. We zitten ook met een systeem van gestuurd koeverkeer in de stal. Er is echt wel over nagedacht dat het circulatiesysteem zoals vroeger was, zodat de koeien in dezelfde richting blijven lopen. Op een aantal dagen was het ergste voorbij en verliep dat allemaal vrij vlot. Dat gestuurd koeverkeer is ook wel een aanrader.

Ik zie veel witkoppen. Vertel eens iets over de rassenkeuze hier binnen het bedrijf.

Ja, we zijn tien jaar geleden beginnen experimenteren met wat meer Fleckvieh-kruisingen en Zweeds roodbont en dergelijke ook. Maar nu hebben we eigenlijk een tweeweg-kruising Holstein-Fleckvieh om op die manier een sterkere koe en toch ook dubbeldoel te verkrijgen met nog een stukje kwalitatief vlees. Want uiteindelijk is het duurzaamste vlees volgens mij het vlees dat een restproduct is van de melkproductie. Melk is niet uit het hedendaagse dieet weg te denken, al is het maar kaas en yoghurt. En als je daardoor als restproduct bij de melkproductie ook nog een kwalitatief stuk vlees kunt gaan vermarkten, dan denk ik dat je ook iets duurzaams op de markt kunt brengen.

Je werkt dus echt met dubbeldoel koeien.

Ja, de moderne dubbeldoel. Het lukt perfect om toch voldoende liters te halen, zelfs bijna vergelijkbaar met de zuivere Holsteins. Misschien wel iets minder, maar we hebben sterkere koeien, probleemlozere koeien en we hebben nog een mooie restwaarde achteraf als ze afgevoerd worden als reforme koeien.

Ik zie hier MKS, Jonathan. Hoe bevalt je dat als rantsoen?

Ja, daarmee kunnen we ons rantsoen toch wat straffer maken met producten van de eigen gronden. En op die manier probeer ik wat minder krachtvoeder te moeten aankopen. Meestal steek ik de MKS in de kuil onder de pulp. Dat doe ik dan samen, en zo heb ik ook maar 1 keer afval. Op die manier, met de pulp bovenop de MKS, blijft de MKS ook perfect bewaard. We zijn nu al meer aan het einde van het seizoen en ik wist dat mijn MKS-kuil een beetje te klein zou zijn. Ik heb dus vorig jaar nog een deel MKS in bollen gedaan op reserve en nu zijn we dus van de reserve bezig tot ze binnenkort aan de nieuwe oogst kunnen beginnen.

Bedankt dat we hier langs mochten komen en succes nog met uw bedrijfsvoering.

Graag gedaan, tot de volgende!